سینما سعدی--شیراز--۸۴

 همزمان با پخش فیلم "وقتی همه خواب بودند" خبرنگاران کتک خوردند ...

آنگاه که مرفهان بی درد با بلیط 5 هزار تومانی بازار سیاه خود روی صندلی های ویژه خبرنگاران نشسته بودند چه کسی ضرب و شتم خبرنگاران بی دفاع را در هوای سرد زمستان پایتخت فرهنگی ایران دید؟!

به راستی که یک خبرنگار چقدر می ارزد؟

چه کسی از یک خبرنگار حمایت می کند؟

چه ارگانی پاسخگوی هتک حرمت به خبرنگاران بی دفاع می باشد؟

چه کسی دلیل کتک خوردن خبرنگاران را در یک محیط فرهنگی و آن هم در پایتخت فرهنگی ایران پاسخگوست؟

چه کسی بازداشت بی دلیل "احسان مازندرانی" و "علیرضا صمدی" خبرنگاران پانا و کتک خوردن آنان از دست مامورین محترم یگان امداد نیروی انتظامی آن هم در انظار عمومی را پاسخ گوست؟!

چه کسی فریادهای حق خبرنگاران را شنید؟

دلیل توقیف دوربین عکاسی خبرگزاری پانا در هنگام عکس گرفتن از برخورد زننده مامورین یگان امداد با مردم بی دفاع چیست؟ مردمی که به عشق فرهنگ و هنر برای تماشای فیلم "وقتی همه خواب بودند" به محل سینما سعدی شیراز آمده بودند.

عصر یکشنبه و همزمان با اختتامیه جشنواره بین المللی فیلم فجر در شیراز دهها شهروند علاقه مند به هنر و سینما با درهای بسته سینما سعدی مواجه شدند. همه صندلی های سینما پر شده بود، حتی آن 30 صندلی که از سوی اداره کل فرهنگ و ارشاد اسلامی استان فارس به خبرنگاران رسانه ها و مطبوعات استان فارس تعلق یافته بود و آن ها را جهت پوشش اخبار جشنواره، تهیه گزارش و نقد فیلم ها به سینما دعوت کرده بودند.

این در حالی است که خبرنگاران پشت درهای بسته سینما ماندند و هنگام اعتراض، از دست مامورین یگان امداد مورد ضرب و شتم قرار گرفتند. مامورینی که در هنگام _مثلا_ انجام وظیفه گویا با قاتل، دزد، آدم کش، زندانی، جانی و قاچاقچی برخورد می کنند نه این که با نمایندگان رکن چهارم دموکراسی یعنی رسانه ها صحبت می نمایند!!! دوربین عکاسی یک عکاس را توقیف کردند، خبرنگاری را زدند و خبرنگاری را نیز بازداشت کردند.

گویا عامل همه ی این بی نظمی ها خبرنگاران بودند، خبرنگارانی که در صدد آمدند لااقل پشت درهای بسته سینما به رسالت خود که همان اطلاع رسانی است عمل نمایند و برخورد مامورین یگان امداد فرماندهی انتظامی استان پهناور فارس، با مردم بی دفاع و هنر دوست پایتخت فرهنگی ایران را به تصویر بکشند و بنویسند که روی آن 30 صندلی مخصوص خبرنگاران چه کسانی نشسته بودند!؟ و چرا خبرنگاران پشت درهای بسته ماندند و مسئولین سینما با پولی که از فروش صندلی خبرنگاران بدست آوردند چه کردند؟!

به راستی که سید محمدخاتمی رئیس جمهور سابق جمهوری اسلامی ایران در آخرین روزهای ریاست جمهوری خود چه خوب گفت که "خبرنگاران ما مظلوم ترین بخش جامعه هستند." و چه خوب بود اگر یکی از مسئولین، حتی یک نفر به این حرف خاتمی بها می داد و سخنش را می شنید...

آقای وزیر ارشاد! شما بگویید، دلیل حضور بیش از 25 مامور نیروی انتظامی با سلاح سرد و گرم در محل تجمع اهل فرهنگ و هنر چیست؟! مامورانی که یاد گرفته اند برای حفظ امنیت تنها بجنگند، جنگ با دزد، قاتل، فراری، آدم ربا و قاچاقچی و آیا این برخورد باید در محیطی فرهنگی (سینما) و با افرادی که برای گسترش فرهنگ آمده اند، نیز تکرار شود؟!

اگر تماس تلفنی خبرنگاران با سرهنگ علی اخلاقی فرمانده انتظامی شهرستان شیراز و نهایتا مداخله وی در این مسئله نبود، خبرنگاران شب را در کجا می گذراندند و بر سر آن ها چه می آمد... خدا می داند...

گفتنی است که خبرنگاران بازداشت شده ساعتی بعد از این مسئله و پس از تماس تلفنی فرمانده انتظامی شهرستان شیراز با طلب بخشش از سوی مامورین مواجه شدند و به شکایت ها و درد دل مامورین نیروی انتظامی نیز گوش دادند و بر اساس رسالت خبری خود که همان صداقت در اطلاع رسانی هست، به درخواست آنان که انعکاس صدای آنان در مطبوعات است پاسخ مثبت دادند و، "مامورین انتظامی نیز یکی از بخش های مظلوم جامعه هستند، اما خبرنگاران صد برابر مظلوم تراند."

حال سوال اینجاست که مقصر اصلی کتک خوردن خبرنگاران توسط مامورین معذور چیست؟ آیا شوق و علاقه زیاد شهروندان اهل فرهنگ به دیدن فیلم، دلیل اصلی این برخوردها است؟ نه نمی تواند این طور باشد، خبرنگاران باید در محل اکران فیلم حضور داشته باشند تا نقد کنند، گزارش بنویسند، مصاحبه کنند و صحبت تماشاگران را در رسانه ها انتقال دهند، نه این که بلیط آن ها را با قیمتی چندین برابر بفروشند و خبرنگارانی را که به عشق خدمت به مردم و اطلاع رسانی آمده اند را پشت درهای بسته نگه دارند و کتک هم بزنند!!!

و اما در حاشیه پخش این فیلم شنیدیم که "پول های زیر میزی هم رد شد"، "عده ای روی زمین نشستند یا سر پا ایستادند و فیلم را تماشا کردند"، "خبرنگاران این فیلم را ندیدند"، "بالاخره مشخص نشد روی صندلی های رزرو شده توسط اداره ارشاد چه کسانی نشستند!" 

"اما معلوم شد که خیلی ها به قول معروف زیر سبیلی رد شدند و فیلم را از جایگاه ویژه دیدند و تنها حسنشان این بود که از اقوام و نورچشمی های مسئولین سینما سعدی شیراز بودند" و این که "آخر هیچ کس نفهمید که برای سینمایی که می دانند چند صندلی دارد، باید چند بلیط سینما فروخته شود؟" و مهمتر از همه این که "بعضی ها بلیط به دست، پشت در سینما ماندند و معلوم نشد روی صندلی ای که شماره اش روی بلیط آنان نوشته شده است، چه کسانی نشستند؟!" و در پایان این که "بعضی ها 45 دقیقه پس از شروع فیلم وارد سینما شدند..."

جشنواره ای که رویکرد ویژه ی آن "نگاه به خبرنگاران" بود نیز گذشت، اما باید دید دست پشت پرده ی مافیا در سینما سعدی شیراز رو خواهد شد یا خیر؟!

                                                                                    علیرضا صمدی 

پناه می برم به خدا از کسانی که:

الف -  انسانيت و بشريت را لگد کوب نمايند.

ب -  باطل را در لباس حق جلوه دهند.

پ -  پايه گذار در مظالم و بدعت ها شوند.

ت -  تيشه به ريشه فضيلت بزنند.

ث -  ثواب و عقاب اعمال نيک و بد را ترديد و انکار کنند.

ج -  جهت نانی تسليم دونان شوند.

چ -  چون جادوگران گره در کار مردم افکنند.

ح -  حربه ناجوانمردانه تهمت را عليه ديگران بکار برند.

خ -  خيانت در امانت کنند.

د -  دشمنان خدا را به دوستی گيرند.

ذ -  ذلت ديگران را سبب عزت خود دانند.

ر -  راه و رسم بدان آموزند.

ز -  زبان و قلم را در راه ايجاد زحمت يا ضلالت مردم بکار برند.

ژ -  ژرف نگر در حقايق نيستند.

س -  سلب آسايش ديگران کنند.

ش -  شيادی و شعبده بازی نمايند.

ص -  صاحبدلان را بيازارند.

ض -  ضربه مادی و معنوی به مردم بزنند.

ط -  طمع به مال و ناموس ديگران کنند.

ظ -  ظن بد به نيکان برند.

ع -  عشق را نمی بینند.

غ -  غماز و سخن چين باشند.

ف -  فرهنگ اسلام ناب محمدی را تضعيف کنند.

ق -  قرآن و قوانين الهی را نخوانده ونشينده گيرند.

ک -  کار را به غير صالح محول نمايند.

گ -  گذشت و بخشش در وجودشان ندارند.

ل -  لوح دل و مهبط انوار الهی را سياه و تاريک کنند.

م -  منع کننده خير باشند.

ن -  ناصحان را دشمن شمارند.

و -  وسوسه های شيطانی را افکاری صحيح دانند.

ه -  هم خود را بر پوشاندن حقايق مصروف دارند.

ی -  يوم الحساب را فراموش کنند.